ม็อบคนรวยกับม็อบคนจนในเดือนเดียวกัน

All roads lead to Government House!!
สัปดาห์ที่แล้วเกษตรกรม็อบคูโบต้าชุมนุมประท้วงเรื่องเครื่องมือทำการเกษตร
สัปดาห์นี้ม็อบพ่อค้าและนักบิดบิ๊กไบท์ชุมนุมประท้วงเรื่องเครื่องมือผ่อนคลาย(+ทำกิน)
...คนชั้นกลางในเมืองหลวงขับรถแอร์เย็นฉ่ำเวลาเจอม็อบมักกร่นด่าเป็นฝืนไฟ ตราบใดที่ตนเองยังไม่เดือดร้อนฉันนั้นไม่มีวันเข้าใจ
...มาทำไมพวกม็อบคนจน??

วิถีชีวิตหลังสละโสด( ตอนที่1 ) Pitipee Ruammake (แปะไว้อ่าน)

ปัจจุบัน หนุ่มสาวไทยหวงแหนคำว่า "โสดและอิสระ" กว่าจะยอมสละโสดเข้าพิธีวิวาห์ต้องคิดทบทวนกันหลายคราว หลายท่านอาจตั้งคำถามว่า แต่งงานแล้วชีวิตจะเป็นอย่างไร การแต่งงานทำให้ขาดความเป็นอิสระจริงหรือ ถ้าคิดว่าจะแต่งงานควรแต่งงานเข้าหรือแต่งออกดี ในขณะเดียวกัน บางท่านอาจตัดสินใจแต่งงานเพื่อค้นหาบางสิ่งที่ขาดหายไปในชีวิต ด้วยความหวังว่าการแต่งงานจะช่วยเติมเต็มชีวิตของเขา ดังนั้น ดิฉัน อาจารย์ปิติพีร์ รวมเมฆ จากภาควิชาการตลาด คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้ทำการศึกษาถึงวิถีชีวิตของหนุ่มสาวไทยที่กล้าที่จะทิ้งความโ สดและก้าวสู่อีกช่วงหนึ่งของชีวิตไปสู่ช่วง"เริ่มต้นชีวิตคู่ "

บทความนี้จะกล่าวถึงผลจากการวิจัย ที่ดิฉันได้มุ่งเน้นการศึกษาถึงแบบแผนการดำรงชีวิตของผู้บริโภค ไทยในช่วงเริ่มต้นชีวิตคู่ (Newly Married Couples) ซึ่งเป็นช่วงที่ 2 ของงานวิจัยชุดวงจรชีวิตครอบครัวไทยทั้ง 8 ช่วง ที่ดิฉันได้ทำการศึกษาร่วมกับคณะซึ่งประกอบด้วย รองศาสตราจารย์วิทวัส รุ่งเรืองผล และอาจารย์วิทยา จารุพงศ์โสภณ จากภาควิชาการตลาด คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ก่อนที่จะเข้าสู่ผลการวิจัย จะขอกล่าวถึงวิธีการศึกษาในครั้งนี้ก่อน ในการวิจัยครั้งนี้ดิฉันได้เก็บข้อมูลจากการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก (In-depth Interview) ร่วมกับการให้กลุ่มตัวอย่างบันทึกกิจวัตรประจำวันเป็นเวลา 2 สัปดาห์ผ่านทางกระดานบันทึกส่วนตัว (Diary Board) โดยกลุ่มตัวอย่างสำหรับการวิจัยครั้งนี้ประกอบด้วย สามีหรือภรรยาที่แต่งงานแล้วแต่ยังไม่มีบุตร จำนวน 24 ราย แบ่งเป็น ชาย 11 ราย หญิง 13 ราย โดยมีอายุอยู่ในช่วง 25-37 ปี และมีรายได้ต่อครอบครัวตั้งแต่10,000 บาทต่อเดือน จนถึง 500,000 บาทต่อเดือน โดยเฉลี่ยแล้วจัดได้ว่าเป็นกลุ่มที่มีฐานะระดับปานกลางถึงระดับ สูง ประกอบอาชีพหลากหลายตั้งแต่รับราชการ ลูกจ้างบริษัทเอกชน จนถึงเจ้าของกิจการ

จากการวิจัยพบว่า ปัจจัยที่กระทบการดำรงชีวิตของคู่สมรสที่เพิ่งเริ่มต้นชีวิตคู่ ปัจจัยแรกคือ สถานะการพึ่งพิงครอบครัวเดิม โดยลักษณะการพึ่งพิงแบ่งได้ดังนี้



การพักอาศัยร่วมกันกับครอบครัวเดิมหรือแต่งเข้า

ครอบครัวไทยส่วนใหญ่เป็นครอบครัวขยายซึ่งเน้นการสร้างความสัมพั นธ์ที่ดีในครอบครัว ความใกล้ชิด ความอบอุ่น และความผูกพันในครอบครัวค่อนข้างสูง การแต่งงานมักจะเป็นการแต่งเข้า คือ การแต่งสามีหรือภรรยาเข้ามาอยู่ร่วมกับครอบครัวเดิม สาเหตุหลักของการแต่งเข้าประการแรก คือ หลายคู่ยังไม่พร้อมที่จะรับภาระค่าใช้จ่ายและการดูแลที่อยู่อาศ ัยเอง ยังต้องพึ่งพาครอบครัวเดิมในด้านการเงินในส่วนของค่าใช้จ่ายในบ ้าน อาทิ ค่าอาหาร ค่าเครื่องครัว ค่าไฟฟ้า ค่านํ้าประปา ค่าแรงแม่บ้านและคนสวน ประการที่สอง บางรายเป็นลูกคนเดียว หรือ พี่น้องของตนได้แต่งงานแยกออกไปอยู่กันเอง จึงเป็นหน้าที่ของตนเองที่จะต้องแต่งเข้าเพื่ออยู่เป็นเพื่อนพ่ อแม่ของตนเอง ดังที่ คุณเอ๋ กล่าวว่า "แฟนเค้าเป็นลูกคนเดียว ถ้าไม่แต่งเข้าไปอยู่บ้านเค้าก็คงรู้สึกผิดที่ต้องทิ้งให้พ่อแม ่อยู่กันเองสองคน" ประการที่สาม คู่สมรสเป็นหัวหน้าครอบครัวที่รับภาระเลี้ยงดูพ่อแม่และคนในครอ บครัวตั้งแต่ก่อนแต่งงาน เมื่อแต่งงานแล้วจึงต้องแต่งเข้าเพราะยังคงต้องรับภาระเลี้ยงดู คนในครอบครัวต่อไป

 คู่สมรสที่แต่งเข้าส่วนใหญ่รู้สึกอึดอัดโดยเฉพาะผู้หญิง

การแต่งงานเข้าไปอยู่ในบ้านของครอบครัวอีกฝ่ายหนึ่งทำให้คู่สมร สบางรายรู้สึกอึดอัดและมีความคิดที่ต้องการจะย้ายออกไปอยู่กันเ อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้หญิง เนื่องจากผู้หญิงมักจะเป็นเพศที่มีความเกรงใจสูง มีแบบแผนการใช้ชีวิตที่ยุ่งยาก และต้องการความเป็นส่วนตัวสูงเพราะปกติมักทำกิจกรรมในบ้านค่อนข ้างมาก เช่นทำอาหาร จัดบ้าน ดังที่ คุณอร กล่าวว่า "ครอบครัวแฟนแตกต่างกับครอบครัวของตนเองเยอะมาก ทางครอบครัวเค้าจะค่อนข้างอนุรักษ์นิยม คุณแม่เป็นแม่บ้าน คุณพ่อทำงานบริษัท แต่คนในครอบครัวของตนเป็นนักธุรกิจ ทำให้มีวิถึชีวิตที่ต่างกัน ตนรู้สึกอึดอัด ความเป็นส่วนตัวจำกัดอยู่แค่ในห้องนอนของตนเองเพราะบ้านแฟนค่อน ข้างเล็ก อยากแยกออกไปอยู่เองแต่แฟนไม่ยอมเพราะเค้าติดแม่มาก" ส่วนคุณวิกกี้ กล่าวว่า "ไม่ได้รู้สึกอึดอัดมากเพราะรู้จักปรับตัว แต่ยังมีความเกรงใจทำให้ไม่สามารถใช้ชีวิตของคนได้อย่างเต็มที่ เช่น ตนเองเป็นคนต้องใส่เสื้อผ้าที่ต้องตากแดด แต่บ้านฝ่ายชายใช้ระบบอบผ้า ไม่มีที่ตากผ้า ทำให้ต้องนำเสื้อผ้ากลับไปซักที่บ้านของครอบครัวเราเอง"

สำหรับฝ่ายชายที่ไม่ค่อยรู้สึกอึดอัดที่ต้องแต่งงานเข้า เนื่องจากเป็นคนใช้ชีวิตที่เรียบง่าย ต้องทำงานเป็นหัวหน้าครอบครัว มักจะกลับบ้านดึกกว่าฝ่ายหญิง จึงมีเวลาใช้ชีวิตในบ้านค่อนข้างน้อย เช่น คุณกึ้ง กล่าวว่า "ไม่รู้สึกอึดอัดเลยเนื่องจากพ่อแม่แฟนดีกับตนมากๆ และรู้จักคุ้นเคยกันตั้งแต่ก่อนแต่งงานแล้ว"

สิ่งที่ผู้แต่งเข้าทำเมื่อรู้สึกอึดอัด คือ ต้องอดทนและพยายามปรับตัวให้เข้ากับคนในบ้านมากขึ้น บางรายหลีกเลี่ยงการใช้ชีวิตในบ้านโดยการไปทำกิจกรรมต่างๆนอกบ้ าน เช่น ทานอาหาร ออกกำลังกาย แล้วกลับมาบ้านเพื่อนอนเท่านั้น บางรายถึงกับวางแผนว่าจะย้ายออกไปอยู่กันเองกับสามีเมื่อมีลูก เพราะการมีลูกทำให้ไม่สามารถหลีกเลี่ยงการใช้ชีวิตในบ้านได้

การพึ่งพาการสนับสนุนทางการเงินจากครอบครัวเดิม

ลักษณะที่เด่นชัดของครอบครัวไทย โดยเฉพาะสำหรับคนชั้นกลางขึ้นไป พ่อแม่มักจะให้ความช่วยเหลือทางการเงินแก่ลูกของตน ถึงแม้ว่าลูกจะมีงานทำและมีรายได้เป็นของตัวเอง หรือแต่งงานแยกออกไปสร้างครอบครัวใหม่แล้วก็ตาม ในกรณีที่แต่งเข้ามาอยู่ในบ้านก็จะได้รับการสนับสนุนทางการเงิน ในเรื่องของค่าใช้จ่ายในบ้านทั้งหมด และให้เงินแก่ลูกของตนบ้างเป็นครั้งคราวแล้วแต่โอกาส เช่น การให้เงินช่วยเป็นครั้งคราว การจ่ายค่าเบี้ยประกันชีวิตแบบออมทรัพย์ให้ เป็นต้น

ส่วนคู่ที่แต่งงานและแยกออกไปอยู่กันเองตามลำพังสามีภรรยา หรือ ที่เรียกว่าแต่งออกนั้นมักจะได้รับการสนับสนุนทางการเงินจากครอ บครัวทั้งสองฝ่ายเพื่อใช้ในการสร้างครอบครัวใหม่ทั้งทางตรงและท างอ้อม ได้แก่ การพักผ่อนหรือซื้อบ้านและรถยนต์ให้ และการให้เงินก้นถุงเพื่อเอาไปดูแลและจัดสรรเองสำหรับเป็นค่าใช ้จ่ายในบ้าน



ความเปลี่ยนแปลงจากวงจรชีวิตครอบครัวช่วงโสดอิสระ (Bachelor) ไปสู่ช่วงเริ่มต้นชีวิตคู่ (Newly Married Couples)

คนทั่วไปมักคิดว่าการแต่งงานเป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญที่สุดในชีว ิตจุดหนึ่งเนื่องจากคู่สมรสต้องปรับตัวอย่างมากจากการที่ต้องมา ใช้ชีวิตร่วมกัน แต่จากการวิจัยพบว่า คู่สมรสไม่ได้รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงมากนักจากการแต่งงานและต้ องใช้ชีวิตร่วมกับคนอีกหนึ่งคน เนื่องจากได้คบหาและเริ่มปรับตัวเข้าหากันอยู่แล้วก่อนที่จะแต่ งงาน การที่ตัดสินใจแต่งงาน ส่วนหนึ่งเกิดจากการปรับตัวเข้ากันได้ ความเข้าใจ และความไว้ใจซึ่งกันและกัน กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่คบหากันนานกว่า 3 ปี บางรายนานถึง 11 ปี เช่น คุณนก กล่าวว่า "รู้สึกว่าชีวิตเปลี่ยนแปลงตอนที่เจอแฟนแล้วรู้สึกว่าใช่ ส่วนหลังจากแต่งงานรู้สึกว่าเฉยๆ ไม่ได้รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงใดๆเลย" นอกจากนี้ จากการวิจัยกลับพบว่าปัจจัยที่มีผลกระทบโดยตรงต่อการเปลี่ยนแปล งวิถีชีวิตคือ



1. การย้ายบ้านและสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงไปหลังจากการแต่งงาน

เกิดจากการแต่งเข้าไปอยู่ในครอบครัวของอีกฝ่ายหรือการแต่งงานแย กออกไปอยู่กันสองคนตามลำพัง การย้ายบ้านเข้าไปอยู่ในบ้านคนอื่นทำให้ต้องมีการปรับตัวอย่างม ากจากการที่สภาพแวดล้อมเปลี่ยนแปลงไป การปรับตัวให้เข้ากับครอบครัวใหม่ การแต่งงานไม่ได้แค่เปิดรับใครหนึ่งคนเข้ามาในชีวิตแต่รวมถึงกา รเปิดรับครอบครัวของคู่สมรสด้วย

2. การเพิ่มขึ้นของความรับผิดชอบ ภาระค่าใช้จ่ายและการดูแลบ้าน

การแต่งออกมาอยู่กันเองตามลำพัง ส่งผลให้คู่สมรสต้องปรับตัวอย่างมากเนื่องจากต้องรับภาระค่าใช้ จ่ายในบ้านที่เพิ่มขึ้น จากเดิมที่เคยอาศัยอยู่กับครอบครัว ไม่ต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายใดๆ นอกจากค่าใช้จ่ายส่วนตัวของตนเอง ทำให้เริ่มมีการวางแผนการเงิน ทั้งในส่วนของการใช้จ่ายและการออม รวมถึงการให้ความสำคัญกับการทำประกันชีวิตและประกันสุขภาพดัวย (สำหรับรายละเอียดเกี่ยวกับพฤติกรรมการใช้จ่ายและการออมจะกล่าว ถึงในตอนต่อไป) เช่น คุณสุภาพร ที่แต่งงานแล้วย้ายออกมาอยู่คอนโดกับสามี 2 คนกล่าวว่า "จุดเปลี่ยนของชีวิตคือการแต่งงาน เพราะต้องแยกออกมาอยู่กันตามลำพังกับสามี ซึ่งต้องรับภาระค่าใช้จ่ายเอง ต้องเริ่มวางแผนอนาคต การเงิน การงาน เพื่อที่จะมีรายได้พอที่จะรับผิดชอบครอบครัวของตนเองได้"

 ผู้ชายรู้สึกเปลี่ยนมากกว่าผู้หญิงหลังแต่งงาน

การเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตและทัศนคติของผู้ชายหลังแต่งงานมีค่อนข ้างสูง เนื่องจากความรู้สึกว่าต้องเริ่มเป็นหัวหน้าครอบครัว ถึงแม้ว่าสังคมไทยในปัจจุบันสามีและภรรยาจะช่วยกันทำงานหารายได ้ให้ครอบครัวแล้วก็ตาม เช่น คุณต้นกล่าวว่า "หลังการแต่งงานรู้สึกว่าการใช้ชีวิตเปลี่ยนแปลงไปค่อนข้างเยอะ มีความรับผิดชอบสูงขึ้น ต้องเป็นหัวหน้าครอบครัว ระมัดระวังการใช้จ่ายมากขึ้น คิดก่อนซื้อทุกครั้ง" ในขณะที่คุณสมคิด กล่าวว่า "การแต่งงานทำให้รู้สึกอยากทำประกันชีวิต เพราะอุ่นใจ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นก็มีหลักประกันให้คนที่เรารับผิดชอบอยู่"

โดยเฉพาะผู้ชายที่รักอิสระ ในวัยโสดชอบสังสรรค์กับเพื่อนฝูง จะรู้สึกว่าชีวิตของตนเองขาดความเป็นอิสระ ต้องแบ่งเวลาให้ภรรยาและครอบครัวมากขึ้น เช่น คุณกึ้ง กล่าวว่า "สิ่งที่ชอบมากที่สุดจากการแต่งงานคือ มีภรรยาคอยดูแลและได้ภรรยาที่ดี แต่สิ่งที่เสียดายจากการแต่งงานคือความอิสระ" เช่นเดียวกับคุณสมศักดิ์ที่กล่าวว่า "จุดเปลี่ยนของชีวิตผมคือการแต่งงานเนื่องจากขาดอิสระ จริงๆแล้วยังไม่อยากแต่งงาน ยังอยากใช้ชีวิตอิสระให้คุ้มค่าก่อน และอยากมีความมั่นคงในหน้าที่การงานให้พร้อมกว่านี้ สาเหตุที่แต่งงานเร็วกว่าที่วางแผนไว้เพราะผู้ใหญ่อยากให้รีบแต ่ง"

นอกจากนี้ผู้ชายหลายคนเริ่มปรับตัวตั้งแต่ตอนที่เริ่มมีการวางแ ผนชีวิตคู่ เมื่อผู้ชายเริ่มมีความรู้สึกว่าต้องการที่จะแต่งงานและสร้างคร อบครัวของตัวเอง ทำให้มีทัศนะคติและค่านิยมที่เปลี่ยนไป เริ่มมีการวางแผนโดยเฉพาะด้านการงานเพื่อเตรียมความมั่นคงให้กั บครอบครัวที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ดังเช่นที่คุณประจวบ ซึ่งทำงานประจำอยู่ที่ธนาคารแห่งหนึ่ง มีตำแหน่งหน้าที่การงานที่ดี มีความก้าวหน้าดี ได้กล่าวว่า "ประมาณ 2 ปีก่อนแต่งงานก็เริ่มคิดจริงจังกับแฟน รู้สึกอยากแต่งงานกับคนนี้ ทำให้มีเรื่องที่ต้องถามตัวเองว่าควรจะเป็นลูกจ้างหรือออกไปทำธ ุรกิจเองดี"

ถ้าเปรียบเทียบกับผู้หญิงแล้ว การเปลี่ยนแปลงของทัศนะคติและความคิด รวมถึงวิถีชีวิตจะไม่มากเท่ากับผู้ชาย ธรรมชาติของผู้หญิงไทยยังคงเป็นผู้ตามและให้เกียรติสามีในการเป ็นผู้นำครอบครัว เมื่อแต่งงาน ผู้หญิงจะรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยมากกว่าที่จะรู้สึกว่าขาดอิสระ ผู้หญิงหลายคนแต่งงานเพราะรู้สึกว่าต้องการคนดูแลและต้องการหลั กประกันชีวิต การแต่งงานจึงเปรียบเสมือนการช่วยเติมเต็มความรู้สึกนี้ให้แก่ผ ู้หญิง เช่น คุณจิ๋ม กล่าวไว้ว่า "ปัจจัยที่ทำให้ตัดสินใจแต่งงานคือรู้สึกว่าพ่อแม่เป็นห่วงเพรา ะเป็นลูกคนเดียว ท่านจะได้หมดห่วงถ้าลูกเป็นฝั่งเป็นฝา" อีกทั้งยังกล่าวว่า "รู้สึกว่าพอแต่งงานแล้วมีพันธะ ถ้าหย่าก็จะเกิดปัญหาต่อพ่อแม่ สังคม ทำให้เลิกยากกว่าตอนเป็นแฟนกัน"

 กรณีที่วิถีชีวิตไม่มีการเปลี่ยนแปลงจากการแต่งงาน

สำหรับคู่สมรสที่แต่งสามีหรือภรรยาเข้ามาอยู่ในบ้านตนเองนั้น ไม่ทำให้รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลง เนื่องจากตนเองยังคงอาศัยอยู่ในบ้านหลังเดิมพร้อมกับสมาชิกในคร อบครัวเดิม จึงไม่ต้องมีการปรับตัวใดๆเลย และยังไม่ต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายในบ้านอีกด้วย ตัวอย่างเช่นที่คุณใหม่ กล่าว "ดิฉันไม่รู้สึกเปลี่ยนแปลงอะไร ยังใช้ชีวิตเหมือนเดิม ทำงานเหมือนเดิม อยู่กับพ่อแม่พี่น้องเหมือนเดิม แค่มีสามีเพิ่มเข้ามาในบ้านเท่านั้น"



ที่กล่าวไปทั้งหมดนี้เป็นเพียงส่วนแรกของผลวิจัยนี้เท่านั้น ในตอนต่อไปจะกล่าวถึง การบริหารเวลาและการเงินของครอบครัวเพิ่งเริ่มต้นชีวิตคู่ รวมถึง การวางแผนเรื่องการมีลูกว่าส่งผลให้วิถีชีวิตของคู่สมรสพลิกผัน ไปอย่างไร ทำไมคู่สมรสบางคู่ใช้ชีวิตและจับจ่ายใช้สอยอย่างสะดวกสบาย ในขณะที่บางคู่ต้องใช้เงินอย่างกระเบียดกระเสียด ถ้าท่านสนใจอยากทราบ ต้องติดตามตอนต่อไปของ วิถีชีวิตหลังสละโสดตอน 2 คะ


จากหนังสือพิมพ์ฐานเศรษฐกิจ ฉบับที่ 2042   08 ก.ย.  - 10 ก.ย. 2548

รวมข้อคิดเห็น NASA-อู่ตะเภา

พ.อ.ธีรนันท์ นันทขว้าง
ปัจจัยที่ทำให้เกิดผลกระทบจาก 3 มุม คือ มุมของจีน สหรัฐ และไทย ได้แก่ 

1.เพิ่มความหวาดระแวงระหว่างสหรัฐกับจีนในเวทีโลก
2.เป็นการตอกย้ำแนวคิดการปิดล้อมจีน
3.ไทยเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของเวทีความหวาดระแวงระหว่างสหรัฐกับจีน
4.ไทยอาจสร้างความไม่พอใจให้กับจีน และอาจนำไปสู่การดำเนินนโยบายต่างประเทศที่เป็นผลลบต่อไทย
5.ในส่วนของไทยเองมีการใช้ประเด็นนี้เป็นประเด็นทางการเมือง สร้างเงื่อนไขชาตินิยมสุดโต่ง และอาจทำให้ไทยเสียโอกาสในการรับองค์ความรู้ นวัตกรรม และข้อมูลทางวิทยาศาสตร์
6.ไทยอาจสร้างความไม่พอใจให้กับสหรัฐ และอาจนำไปสู่การดำเนินนโยบายการต่างประเทศที่เป็นผลลบต่อไทย 7.หากไทยตัดสินใจให้สหรัฐใช้พื้นที่ ก็จะนำไปสู่การเพิ่มน้ำหนักการขยายอิทธิพลของสหรัฐในพื้นที่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้


ระวังปัญหาความมั่นคง
            ทั้งนี้ ประเด็นนี้ยังเป็นเรื่องเกี่ยวกับความมั่นคงที่หลายฝ่ายมองว่า ไทยอาจจะถูกสหรัฐอเมริกาใช้เป็นเบี้ยในกระดานชิงอำนาจในสังคมโลกได้ โดย “วอชิงตันโพสต์” หนังสือพิมพ์ยักษ์ใหญ่ของสหรัฐฯ ออกมาวิเคราะห์ก่อนหน้านี้ว่า โครงการดังกล่าวเป็นยุทธศาสตร์ของรัฐบาล บารัค โอบามา ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ที่จะย้อนกลับมาใช้ฐานทัพเก่าของสหรัฐฯ ในภูมิภาคเอเชีย เพื่อสกัดกั้นการขยายอิทธิพลทางทหารของจีน
            ขณะที่ รศ.ดร.ปณิธาน วัฒนายากร อาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เปิดเผยถึงมติ ครม.นำเรื่องการขอใช้อู่ตะเภาขององค์การนาซาเข้าสภาฯ ว่า ถือเป็นทางออกที่ดี แต่ถ้าหากนำเรื่องเข้ารัฐสภาต้องทำให้เกิดความชัดเจนว่ารายละเอียดเป็นอย่างไร
       ทั้งนี้มองว่านักวิทยาศาสตร์ต้องทำความเข้าใจว่ายุคปัจจุบันความมั่นคงระหว่างประเทศก็มีความสำคัญมากขึ้น ซึ่งจะต้องตัดสินใจให้รอบคอบด้วย มองว่าหากมีการเข้ามาศึกษาสภาพอากาศของนาซา โดยศักยภาพของไทยอาจจะเสียเปรียบ อาจจะไม่ใช้ความรู้ข้อมูลที่ได้มาไปพัฒนาอย่างจริงจัง แม้แต่สหรัฐฯ เองก็ยังไม่สามารถใช้ประโยชน์ได้อย่างเต็มที่
            กรณีความมั่นคงนี้ ทางทีม “Special Scoop” ได้ติดต่อขอสัมภาษณ์นักวิชาการด้านความมั่นคง พ.อ.ดร.ธีรนันท์ นันทขว้าง ผู้เชี่ยวชาญด้านยุทธศาสตร์ทางการทหาร
            พ.อ.ดร.ธีรนันท์ นันทกว้าง กล่าวว่า ทุกเรื่องที่เกี่ยวกับความเคลื่อนไหวของมหาอำนาจนั้น สามารถตีความเป็นเรื่องของความมั่นคงได้หมด เพราะเรื่องของความมั่นคงสามารถรวมอยู่ในเนื้อเดียวกันกับเรื่องทุกเรื่องได้อยู่แล้ว เพียงแต่ว่ารัฐบาลไทยจะต้องพิจารณาเรื่องนี้อย่างละเอียด โดยใช้หลักทางการทูตระหว่างประเทศที่มีชั้นเชิงดีพอ
            โดยเฉพาะยุทธศาสตร์ของไทยจะต้องชัดเจน เช่น เดิมไทยเคยวางยุทธศาสตร์กับสหรัฐฯ ไว้ว่าเป็นภาพความร่วมมือทางการทหาร ส่วนจีนเป็นในภาพของความร่วมมือทางด้านสังคมวัฒนธรรม
       ดังนั้น การปฏิเสธสหรัฐอเมริกาเลยก็ทำได้ แต่สหรัฐฯ ก็จะไม่สนใจเพราะว่าสหรัฐฯ ได้เข้าใช้พื้นที่ในประเทศเวียดนาม กัมพูชา และกำลังจะเข้าพม่า ในเรื่องความร่วมมือด้านต่างๆ อยู่แล้ว รวมถึงไทยก็มีโครงการที่สหรัฐฯ เข้ามาในมิติความมั่นคงอย่างอื่นอยู่แล้ว
            ขณะที่จีน ไทยไม่แคร์จีนก็ไม่ได้เช่นกัน เพราะจีนก็เป็นมหาอำนาจและมีความร่วมมือกับไทยหลายด้านในเวลานี้ ดังนั้น ประเทศไทยสามารถดำเนินการทางการทูตเพื่อสร้างความเข้าใจกับทั้งสองฝ่ายได้ เช่น แม้ไทยจะร่วมมือกับนาซาเพื่อสำรวจสภาพอากาศ แต่ไทยก็ร่วมมือกับจีนในด้านการก่อสร้างรถไฟความเร็วสูงซึ่งเป็นผลดีกับเศรษฐกิจทั้งสองฝ่ายได้ เป็นต้น



อู่ตะเภา : ตกลงใคร ริเริ่มเรื่องนี้กันแน่?
กาแฟดำ

จะนำเรื่อง "อู่ตะเภา" เข้าสู่ที่ประชุมคณะรัฐมนตรีหรือไม่อย่างไร เป็นประเด็นน่าจับตาและวิเคราะห์ เพราะเกี่ยวพันกับเรื่องการเมืองการทูตและการทหารอย่างปฏิเสธไม่ได้

 อู่ตะเภา มีทั้งมิติองค์การนาซา และกระทรวงกลาโหมของสหรัฐ ที่เขาบอกว่าไม่เกี่ยวกันและไม่ได้รู้เรื่องกันมาก่อน

 เดิมทีดูเหมือนจะเร่งร้อน เพราะรัฐมนตรีกลาโหมและแม่ทัพนายกองพากันไปพบนายกฯ ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ที่พัทยา ก่อนการประชุม ครม. สัญจรเมื่อสัปดาห์ก่อนเพื่อจะหารือกันเรื่องนี้เมื่อคนระดับประธานคณะเสนาธิการทหารของสหรัฐ นายพลมาร์ติน เดมพ์เซย์ มาเมืองไทยเองเพื่อพบนายกฯ และพูดคุยเรื่องนี้เป็นการเฉพาะ

 แต่แล้วก็ไม่ได้นำเข้าวาระการประชุม ครม. โดยมีเหตุผลทางการว่ายังต้องเก็บรายละเอียด เพื่อความรอบคอบในการพิจารณา

 แต่แล้วผ่านมาอีกไม่กี่วัน รัฐมนตรีต่างประเทศสุรพงษ์ ก็บอกนักข่าวว่าทางสถานทูตสหรัฐส่งสารมาบอกว่า ถ้ารัฐบาลไทยไม่ตัดสินภายในวันที่ 26 มิถุนายน (คือวันนี้) เห็นทีองค์การนาซาเขาจะขนอุปกรณ์มาอู่ตะเภาเพื่อทำเรื่องสำรวจชั้นเมฆและมรสุมไม่ทัน จึงจะถอนตัวจากโครงการนี้

 คุณสุรพงษ์ บอกว่าเมื่อเป็นเช่นนั้นจึงจะรีบนำเสนอ ครม. วันนี้เพราะเห็นว่าเป็นประโยชน์ต่อไทย
 เท่ากับว่านาซาขีดเส้นตายมาและเราก็กลัวตายจึงต้องรีบพิจารณาให้

 แต่ไม่แน่ชัดว่าประเด็นอู่ตะเภาอีกมิติหนึ่ง คือ ที่กระทรวงกลาโหม ของสหรัฐ จะขอใช้เพื่อเป็นศูนย์ปฏิบัติการด้านความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมและภัยพิบัตินั้น จะนำเข้าเสนอ ครม. ในวันนี้เหมือนกันหรือไม่

 เรื่องนี้มีประเด็นที่ยังสับสนเพิ่มเติมว่ามีที่มาที่ไปอย่างไร เพราะเดิมทีนั้นเข้าใจกันว่าสหรัฐเป็นผู้เสนอมา และกำลังอยู่ในการพิจารณาความเหมาะสมของฝ่ายไทย ที่ฝ่ายความมั่นคงของไทยก็มีประเด็นเป็นห่วงกังวลอยู่เพราะหวั่นว่า จีน จะมีความรู้สึกว่าไทยเราจะกลายเป็นเครื่องมือของอเมริกาในการปิดล้อมหรือสกัดกั้นจีนเขา

 ตอนผมสัมภาษณ์นายพลเดมพ์เซย์ ที่กรุงเทพฯ เมื่อสองสัปดาห์ก่อน น้ำเสียงก็เป็นไปในทำนองว่าฝ่ายสหรัฐเป็นผู้นำเสนอ เพื่อให้รัฐบาลไทยพิจารณา

 แต่ผมดูรายการ "ตอบโจทย์" ทางไทยพีบีเอส เมื่อคืนวันพฤหัสบดีที่ผ่านมาได้ยินชัดๆ ที่ท่านเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำประเทศไทย คริสตี้ เคนนี้ ตอบคำถาม คุณณัฏฐา โกมลวาทิน เรื่องอู่ตะเภา ว่า

 "เรื่องนี้ฝ่ายไทยเป็นผู้เสนอให้สหรัฐเข้ามา และเรากำลังหารือกันอยู่ อาจจะเกิดปีหน้า หรืออีกห้าปีก็ได้ เป็นเรื่องที่ต้องร่วมกันพิจารณา..."

 ซึ่งทำให้เกิดภาพอีกด้านหนึ่งว่าไทยเป็นฝ่ายเชิญชวนเขาเข้ามา ไม่ใช่เป็นการขอของสหรัฐเข้ามาที่อู่ตะเภาแต่ประการใด

 หากเป็นเช่นนี้ก็จะกลายเป็นคนละเรื่องกับความเข้าใจเดิมของคนที่ติดตามข่าวที่เข้าใจว่าฝ่ายสหรัฐเป็นผู้กดดันเรียกร้องและต้องการจะมาใช้อู่ตะเภา และฝ่ายไทยกำลังต้องใคร่ครวญอย่างรอบด้าน เพราะหวั่นว่าจีนจะเข้าใจผิดว่าไทยกระโดดไปอยู่ข้างสหรัฐ เพื่อจะมาล้อมจีนทางทะเล

 ท่านทูตเคนนี้ ย้ำหลายครั้งในการให้สัมภาษณ์นี้ว่า "เรื่องนี้ริเริ่มโดยฝ่ายไทย..." ซึ่งย่อมทำให้การวิเคราะห์เรื่องนี้ปรับเปลี่ยนไปอีกทิศทางหนึ่งอย่างมีนัยสำคัญยิ่ง

 และหากฝ่ายไทยเป็นคนเชิญชวนสหรัฐ ก็ต้องย้อนกลับไปค้นหาความจริงว่าเป็นเรื่องที่เริ่มต้นสมัยรัฐบาลใด และมีเหตุผลกลใดที่จะทำเช่นนั้น

 ข่าวอีกกระแสหนึ่งยืนยันว่าเรื่องนี้รัฐบาลไทยสมัย อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นำเสนอต่อ "ที่ประชุมสุดยอดอาเซียน" เมื่อประมาณสองปีก่อน...และ คุณกษิต ภิรมย์ รัฐมนตรีต่างประเทศสมัยนั้นบอกวันก่อนว่าได้เสนอเรื่องนี้กับอาเซียนและสหรัฐ ไปพร้อมๆ กัน เพราะเห็นว่าเป็นประโยชน์กับไทย

 และไม่ว่าจะเป็นรัฐบาลอภิสิทธิ์ หรือยิ่งลักษณ์ ก็จะต้องตอบคำถามประชาชนคนไทยว่ามีที่มาที่ไปและเหตุผลอันใด

 เพราะความกระจ่างและโปร่งใสเท่านั้น ที่จะทำให้เกิดความเข้าใจต่อเรื่องราวที่เริ่มจะก่อความสับสนมากขึ้นทุกที





ฟื้นฐานทัพมะกัน วอชิงตันโพสต์แฉเองแผนขอใช้‘อู่ตะเภา’ ส่งเรือลิตโทรัลเทียบ/2557โดรนรุกน่านฟ้า

วอชิงตันโพสต์แฉเอง “มะกัน” รุกเอเชียเพื่อสกัดจีน เล็งฟื้นใช้ฐานทัพเก่าทั้ง “อู่ตะเภา-เวียดนาม-ฟิลิปปินส์” แบบชั่วคราว อึ้ง! พร้อมส่งเรือลิตโทรัลลำใหม่เทียบท่า ปูดปี  57 ส่งเครื่องบินโพไซแดนพี-8 เอ พ่วง ”โดรนรุ่นใหม่” บินเหนือน่านฟ้า บิ๊กเพนตากอนเตรียมมาไทยเดือน ก.ค.นี้ “ธานี” ยกคำขู่นาซาย้ำต้องไฟเขียว 26 มิ.ย.นี้ ถาวรผิดหวัง ผบ.เหล่าทัพไม่ท้วงติง
    กรณีองค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งชาติ (นาซา)  ของสหรัฐอเมริกาขอใช้สนามบินอู่ตะเภาเพื่อศึกษาชั้นบรรยากาศนั้น ยังคงเป็นประเด็นที่สังคมถกเถียงกันในวงกว้าง โดยเฉพาะนัยแอบแฝงของสหรัฐ ซึ่งล่าสุดหนังสือพิมพ์วอชิงตันโพสต์ รวมทั้งเว็บไซต์ของหนังสือพิมพ์ดังกล่าวซึ่งเป็นสื่อที่ทรงอิทธิพลในสหรัฐ ได้เขียนบทความในหัวข้อ "U.S. eyes return to some Southeast Asia military bases" (สหรัฐหมายตากลับมายังฐานทัพในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้) โดยเป็นการรายงานทิศทางนโยบายทางทหารของรัฐบาลประธานาธิบดีบารัก โอบามา ที่รุกคืบเข้ามายังภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิกมากขึ้นตามยุทธศาสตร์หันเหสู่เอเชียที่ประกาศไว้เมื่อเดือนมกราคม  
บทความระบุว่า ขณะที่รัฐบาลโอบามาปรับปรุงยุทธศาสตร์เอเชียเพื่อตอบโต้การผงาดขึ้นของจีน กองทัพสหรัฐก็กำลังสนใจกลับมาใช้ฐานทัพหลายแห่งในภูมิภาคนี้ ที่เคยใช้เป็นฐานระหว่างการทำสงครามเวียดนาม ทั้งฐานบินอู่ตะเภา ฐานทัพเรือในเวียดนาม และฐานทัพอากาศที่ฟิลิปปินส์ แม้การเร่งเครื่องเจรจาและกระชับความสัมพันธ์ยังคงจำกัดเฉพาะความร่วมมือบางด้าน เช่น การฝึกทหารร่วมหรือการส่งเรือรบเข้าเทียบท่า แต่สหรัฐก็หวังว่าความร่วมมือเหล่านี้จะนำไปสู่การเข้ามามีบทบาททางทหารที่สม่ำเสมอและกว้างขวางขึ้น อย่างไรก็ดี เจ้าหน้าที่สหรัฐอ้างว่า สหรัฐไม่มีความประสงค์จะกลับมาครอบครองฐานทัพที่เคยทิ้งไป และก็ไม่มีงบประมาณที่จะสร้างฐานทัพใหม่ในภูมิภาคนี้ สิ่งที่สหรัฐพยายามทำคำขออนุญาตดำเนินการในฐานทัพเก่าเหล่านี้ในฐานะแขก โดยส่วนใหญ่เป็นการขอใช้พื้นที่แบบชั่วคราว
    รายงานกล่าวว่า ช่วงไม่กี่สัปดาห์มานี้ เจ้าหน้าที่กระทรวงกลาโหมสหรัฐได้เร่งหารือกับรัฐบาลไทยเกี่ยวการก่อตั้งศูนย์บรรเทาภัยพิบัติประจำภูมิภาค และพวกนายทหารยังแสดงความสนใจจะส่งเรือรบมาเทียบท่าที่ไทยเพิ่มขึ้น กับร่วมมือกับทางการไทยในด้านเที่ยวบินตรวจการณ์เพื่อเฝ้าระวังเส้นทางการค้าและความเคลื่อนไหวทางทหาร
ผู้นำเพนตากอนมาไทย
    พล.อ.มาร์ติน อี. เดมพ์ซีย์ ประธานคณะเสนาธิการทหารร่วมสหรัฐ ก็เพิ่งเดินทางมาเยือนไทย, ฟิลิปปินส์ และสิงคโปร์เมื่อเร็วๆ นี้ โดยเดมพ์ซีย์ยังเป็นประธานเสนาธิการทหารสหรัฐคนแรกที่มาเยือนไทยในรอบเกินกว่าทศวรรษด้วย ซึ่งแสดงให้เห็นว่าสหรัฐกลับมาให้ความสำคัญกับไทยอีกครั้ง และในเดือนหน้า รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม (เพนตากอน) แอชตัน คาร์เตอร์ ก็มีกำหนดมาเยือน ในขณะที่รัฐบาลไทยเองก็ได้เชิญรัฐมนตรีกลาโหม ลีออน พาเน็ตตา มาเยือนอย่างเป็นทางการด้วย หลังจากพาเน็ตตาได้พบหารือกับรัฐมนตรีกลาโหมของไทยขณะไปร่วมการประชุมความมั่นคงภูมิภาคที่สิงคโปร์เมื่อต้นเดือน มิ.ย.
    ในช่วงเนื้อหาครึ่งท้ายของบทความยังกล่าวถึงการขอความร่วมมือใช้สนามบินอู่ตะเภาที่สหรัฐมาสร้างรันเวย์ยาว 2 ไมล์ไว้เมื่อยุคทศวรรษ 1960s เพื่อเป็นฐานส่งกำลังบำรุงสมัยสงครามเวียดนาม ก่อนถอนกำลังทหารออกไปเมื่อปี 2519 รายงานกล่าวว่า รัฐบาลของสองชาติกำลังหารือจะใช้สนามบินนี้เป็นศูนย์รวมทางทหารร่วมเพื่อรับมือภัยพิบัติ อาทิ ไซโคลน, สึนามิและหายนภัยทางธรรมชาติด้านอื่นๆ แต่พวกเจ้าหน้าที่ของสหรัฐกลับไม่ได้แสดงความชัดเจนต่อสาธารณะว่า กองทัพจะส่งกำลังทหารมาประจำที่อู่ตะเภาทั้งสิ้นกี่นาย หรือจะปฏิบัติภารกิจลักษณะใดบ้าง การขาดความชัดเจนของข้อมูล ทำให้สื่อและฝ่ายค้านของไทยแสดงความกังขาควบคู่กับโครงการของนาซาที่ใช้อู่ตะเภาเป็นฐานบินสำหรับปฏิบัติการตรวจสภาพภูมิอากาศ ขณะที่เจ้าหน้าที่รัฐบาลจีนก็สงสัยการขยายบทบาททางทหารของสหรัฐเช่นกัน
    แคธรีน อัลปิโน ผู้เชี่ยวชาญด้านเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ผู้เคยเป็นเจ้าหน้าที่กระทรวงการต่างประเทศสหรัฐ กล่าวว่า ข้อตกลงทางทหารฉบับใหม่ระหว่างไทย-สหรัฐ น่าจะอยู่ในระดับพอประมาณ เนื่องจากไทยมีประวัติให้ความร่วมมือใกล้ชิดกับมหาอำนาจทั้งสหรัฐและจีน และไทยไม่น่าจะทำข้อตกลงใดที่ทำให้ต้องบาดหมางกับฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง
    นายทหารสหรัฐบางรายกล่าวว่า สหรัฐยังต้องการจะยกระดับการส่งเรือของกองทัพเข้าเทียบท่าเรือของไทยด้วย ตอนนี้กองทัพเรือสหรัฐกำลังเตรียมการส่งเรือรบลิตโทรัลลำใหม่ 4 ลำไปประจำที่สิงคโปร์ และหวังจะสับเปลี่ยนมาเทียบท่าที่ไทยและชาติอื่นๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็นบางครั้งบางคราวด้วย
เล็งส่งโดรนมาจอด
    นอกจากนี้ กองทัพเรือสหรัฐกำลังมองหาช่องทางปฏิบัติภารกิจตรวจตราทางอากาศร่วมกันทั้งจากเมืองไทย, ฟิลิปปินส์ และออสเตรเลีย พวกเจ้าหน้าที่ระดับสูงของเพนตากอนกล่าวว่า สิ่งสำคัญลำดับสูงสุดในทางยุทธศาสตร์คือการปรับปรุงการตรวจตราเส้นทางเดินเรือ และความเคลื่อนไหวทางทหารทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และมหาสมุทรอินเดีย แผนหนึ่งในนั้นคือ ปี 2557 กองทัพเรือจะเริ่มส่งเครื่องบินลาดตระเวน โพไซแดน พี-8 เอ รุ่นใหม่และเครื่องบินต่อต้านเรือดำนำมาประจำภูมิภาคแปซิฟิก ทดแทนเครื่องบินโอไรออน พี-3 ซี จากยุคสงครามเย็น กองทัพเรือยังเตรียมจะส่งเครื่องบินสอดแนมไร้คนขับ (โดรน) รุ่นใหม่ที่บินได้ระดับสูงมาประจำที่เอเชีย-แปซิฟิกในช่วงเวลาเดียวกันด้วย โดยจะประจำที่ฐานทัพบนเกาะกวม แต่ขณะเดียวกันสหรัฐก็กำลังมองหาหุ้นส่วนในเอเชียที่เต็มใจจะเป็นฐานให้โดรนเหล่านี้
    ด้านนายธานี ทองภักดี อธิบดีกรมสารนิเทศและโฆษกกระทรวงการต่างประเทศ กล่าวถึงกรณีนาซาขอใช้สนามบินอู่ตะเภาว่า เรื่องอยู่ในขั้นตอนของคณะรัฐมนตรี (ครม.) แล้ว เข้าใจว่ากำลังรอความเห็นจากสภาความมั่นคงแห่งชาติ (สมช.) และหน่วยงานต่างๆ ที่เกี่ยวข้องส่งมาให้ครบอยู่ ส่วนของกระทรวงโดยเฉพาะกรอบสัญญาถือว่าเสร็จสิ้นขั้นตอนแล้ว แต่หากทางการไทยไม่สามารถให้คำตอบกับนาซาได้ภายในวันที่ 26 มิ.ย. นาซาก็จะขอยกเลิกโครงการแน่นอน เนื่องจากไม่สามารถขนเครื่องมือและอุปกรณ์เข้ามาทันตามกรอบเวลาที่ได้ตกลงไว้ในสัญญา
“หากเราไม่สามารถพิจารณาเรื่องนี้ให้เสร็จตามกำหนดที่เขาร้องขอมาคือ 26 มิ.ย. เราเองคงไม่สามารถเจรจาขอเลื่อนเวลากับนาซาออกไปได้ และนาซาคงยกเลิกโครงการสถานเดียว เพราะเขาได้ระบุไว้ชัดว่า ถ้าเลยกำหนดคงไม่สามารถขนอุปกรณ์เข้ามาได้ทัน” นายธานีกล่าว
    นายธานีกล่าวว่า ส่วนความกังวลเรื่องเครื่องบิน ER-2 ที่เกรงว่าจะเป็นเครื่องบินจารกรรมนั้น ขอชี้แจงว่า เครื่องบินประเภทนี้มีลักษณะคล้ายเครื่องบิน 737 ซึ่งเป็นเครื่องบินที่ขึ้นอยู่ว่าจะติดตั้งอุปกรณ์อะไรขึ้นไป ดังนั้นจึงไม่ต้องกังวล เพราะหากเราสงสัยสามารถขอตรวจสอบได้ตลอดเวลา
       มีรายงานจากทำเนียบรัฐบาลแจ้งด้วยว่า ในวันที่ 25 มิ.ย.นายอนุสรณ์ เอี่ยมสะอาด รองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เตรียมจะชี้แจงในเรื่องนี้ด้วย
    พล.ร.อ.ฆนัท ทองพูล ผู้บังคับการกองเรือยุทธการ กล่าวถึงกรณีนายชวนนท์ อินทรโกมาลย์สุต โฆษกพรรคประชาธิปัตย์ แถลงว่าเว็บไซต์นาซาระบุว่ามีการขนอุปกรณ์เข้ามาตั้งแต่วันที่ 18 พ.ค.ที่ผ่านมานั้น ว่าจากการตรวจสอบไม่มีเครื่องบินที่ขนอุปกรณ์ใดๆ ของนาซาหรือสหรัฐเข้ามาที่อู่ตะเภา มีแต่เครื่องบินทางทหารของสหรัฐที่บินมาลงจอดขอเติมน้ำมันตามปกติตามข้อตกลงที่มีมานานแล้ว        
“เรื่องดังกล่าวเป็นเท็จ ไม่มีมูลความจริงเลย ไม่มีการขนอุปกรณ์ใดๆ มา เพราะอเมริกาจะขนอะไรมาอู่ตะเภาหรือจะมาจอด ก็ต้องแจ้งกองทัพเรือทราบก่อนทุกครั้ง แล้วเราก็ดูแลทุกครั้ง ไม่มีเครื่องบินลับใดมา ไม่มีลับลวงพรางแน่นอน ผมยืนยันขอให้มั่นใจและเชื่อมั่นในตัวผม ผมดูแลอยู่” พล.ร.อ.ฆนัทกล่าว และว่า ส่วนที่อ้างว่าข้อมูลจากเว็บไซต์นั้นไม่ทราบ เพราะสหรัฐไม่เคยแจ้งเรื่องนี้มาเลย อาจเป็นแผนงานเก่าหรือไม่ แต่ไม่เคยมีแผนการบินใดๆ ที่แจ้งให้เราทราบเลยในเดือน พ.ค.จนถึงปัจจุบัน มีแต่การบินปกติเท่านั้น
นายพร้อมพงศ์ นพฤทธิ์ โฆษกพรรคเพื่อไทย กล่าวในเรื่องนี้ว่า การชี้แจงของกองทัพเป็นการตบหน้าพรรคประชาธิปัตย์ที่การกล่าวเท็จ มุ่งแต่ทำให้เป็นเรื่องการเมือง นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ควรอบรมโฆษกพรรค เพราะทำให้ประชาชนสับสน และควรปลดนายชวนนท์ออกจากโฆษกพรรค และขอตั้งฉายาให้ว่าปลาบู่นาธาน เพราะสิ่งที่โฆษก ปชป.แถลงเป็นสิ่งที่ประชาชนรับไม่ได้
นายถาวร เสนเนียม รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ กล่าวว่า อยากให้รัฐบาลชัดเจนในเรื่องปฏิบัติภาคการบิน จะใช้เครื่องบินและอุปกรณ์รวมถึงเทคโนโลยีอะไร เพราะรัฐบาลต้องกำหนดอุปกรณ์และเงื่อนไขให้ชัดเจน ไม่เช่นนั้นเราจะได้รับผลกระทบทางด้านความมั่นคงและเศรษฐกิจ และการที่รัฐบาลชี้แจงว่าประเทศเพื่อนบ้านเห็นชอบนั้น ขอโต้แย้งว่า กัมพูชา สิงคโปร์ และมาเลเซียให้บินได้เฉพาะในเขตน่านน้ำทะเลอาณาเขตเท่านั้น แต่ไม่อนุญาตให้บินเหนือพื้นดินที่เป็นอาณาเขตประเทศเหล่านั้น
“รัฐบาลต้องไม่มีผลประโยชน์ทับซ้อนเรื่องพลังงานและการขอวีซ่าเข้าสหรัฐของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกฯ และต้องปฏิบัติตามข้อเสนอของหน่วยงานความมั่นคงคือ สมช.อย่างเคร่งครัด”
ผิดหวัง ผบ.เหล่าทัพ
นายถาวรกล่าวอีกว่า ผิดหวังกับการที่ ผบ.เหล่าทัพไม่ได้แสดงบทบาทในการท้วงติงโครงการที่อาจส่งผลกระทบต่อความมั่นคงเท่าที่ควร โดยเท่าที่ทราบมีเพียง พล.อ.อ.อิทธพร ศุภวงศ์ ผบ.ทอ. ที่ฝากข้อห่วงใยต่อ น.ส.ยิ่งลักษณ์ ให้ระมัดระวังเรื่องเครื่องบิน ER-2 ที่พัฒนาการจากเครื่องบินจารกรรม U2 ที่อาจสุ่มเสี่ยงต่อการนำผลที่ได้ไปใช้ประโยชน์ในยุทธศาสตร์ทางการทหารของสหรัฐ ทั้งนี้ จากที่ได้เห็นร่างสัญญาที่สหรัฐส่งไปให้นายสุรพงษ์ โตวิจักษณ์ชัยกุล รมว.การต่างประเทศ ลงวันที่ 25 พ.ค. 55 นั้น พบว่า เป็นกรอบที่กว้างมากจนอาจกลายเป็นช่องโหว่ในภายหลังที่จะถูกนำไปใช้ในสิ่งที่จะกระทบต่อไทยได้ จึงเห็นว่าควรมีการปรับเนื้อหากำหนดรายละเอียดที่ชัดเจนเพื่อรักษาผลประโยชน์ของประเทศมากกว่านี้
นพ.ตุลย์ สิทธิสมวงศ์ แกนนำกลุ่มคนเสื้อหลากสี กล่าวว่า อยากให้สมาชิกรัฐสภาขอเปิดประชุมสภาสมัยวิสามัญเป็นการเฉพาะเพื่อหารือในเรื่องนี้ และอาจเป็นการประชุมลับก็ได้ เพื่อให้สมาชิกได้รับรู้ถึงข้อมูลข้อเท็จจริง เพราะที่ผ่านมารัฐบาลเองยังไม่เคยชี้แจงเรื่องดังกล่าวเลย
วันเดียวกัน สำนักวิจัยเอแบคโพล มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญได้เผยผลสำรวจประชาชน 1,284 ตัวอย่างใน 17 จังหวัด ในเรื่องเห็นด้วยหรือไม่ที่นาซาจะใช้สนามบินอู่ตะเภาเป็นศูนย์กลางศึกษาชั้นบรรยากาศ พบว่า 63.5% เห็นด้วย มีเพียง 36.5% ที่ไม่เห็นด้วย.


http://www.bangkokbiznews.com/home/detail/politics/politics/20120626/458508/%E0%B8%9E.%E0%B8%AD.%E0%B8%98%E0%B8%B5%E0%B8%A3%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%8C%E0%B9%80%E0%B8%9C%E0%B8%A2%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%97%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%82%E0%B8%B6%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%B5%E0%B8%AD%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%95%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%A0%E0%B8%B2.html

http://www.manager.co.th/Home/ViewNews.aspx?NewsID=9550000078673

http://www.bangkokbiznews.com/home/detail/politics/opinion/suthichaiyoon/20120626/458454/%E0%B8%AD%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%95%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%A0%E0%B8%B2-:-%E0%B8%95%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%84%E0%B8%A3-%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%99%E0%B9%88-.html

รวมข้อวิจารณ์ Tinker Tailor Soldier Spy (ที่น่าสนใจ)

“หนังสายลับอย่างบอนด์หรือบอร์นนั้นเหมือนมีสปอตไลท์สาดส่องตลอดเวลา ต่างจากเรื่องนี้ที่เหมือนผู้ชมจ้องดูลาวาในความมืด”
- แกรี โอลด์แมน

“ผมต้องการถ่ายทอดให้เห็นโลกที่แท้จริงของคนในแวดวงสายลับ ไม่ใช่โลกแฟนตาซีที่สายลับพกเครื่องมือไฮเทคหรือเที่ยวประกาศไปทั่วว่าเขาชื่ออะไร!”
- จอห์น เลอ คาร์เร

“ลอนดอนในหนังเรื่องนี้ออกมาในรูปแบบที่ตัวผมเองเคยเห็นในยุค 70 นั่นคือ บ้านเมืองเต็มไปด้วยสีเทาและน้ำตาล รอบกายมีแต่หมอกควันและคราบสกปรก โดยต้นแบบด้านภาพของผมก็คือหนังเรื่อง The Conversation (ฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา, 1974) และ Il conformist (แบร์นาโด แบร์โตลุชชี, 1970)”
- โทมัส อัลเฟร็ดสัน

“ผมไม่ต้องการให้หนังมองย้อนอดีตแบบถวิลหา เพราะมันจะทำให้มุมมองของหนังเป็นแบบอุเบกขาไม่ยินดียินร้าย แต่ผมเลือกวิธีเล่าเรื่องแบบนี้เพราะเรารู้ตอนจบของเหตุการณ์ซึ่งเกิดขึ้นจริงนี่อยู่แล้ว ผมจึงต้องการให้คนดูรู้สึกเหมือนว่าคนในยุคนั้นเป็นคนสร้างหนังเรื่องนี้เอง เขาจึงได้เต็มไปด้วยความอ่อนไหวมากต่อประเด็นซ้าย-ขวา”
- โทมัส อัลเฟร็ดสัน

หนังมีรายละเอียดที่ซับซ้อน และอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจำนวนมาก แต่ก็มีความเป็นเหตุเป็นผลและเชื่อมโยงกัน โดยที่หนังไม่ได้สนใจความเข้าใจของผู้ชมเป็นอันดับแรก แต่เน้นไปที่ความเป็นไปได้ที่ข้อมูลเหล่านั้นจะถูกถ่ายทอดออกมา

กว่า 80 % จะเป็นเรื่องราวในมุมมองของ Smiley ดังนั้นหนังจึงไม่เล่าเรื่องตามลำดับเวลาที่เหตุการณ์เกิดขึ้น แต่จะเล่าเรื่องตามลำดับเวลาของ Smiley เป็นหลัก

ข้อมูลบางอย่างถ้าไม่มีเหตุผลดีๆให้ตัวละครพูดออกมา มันก็ไม่ควรถูกเผยออกมา อย่างข้อมูลของตัวละคร Karla ซึ่งทุกคนในเรื่องรู้จักกันดี และถูกเอ่ยถึงมาตั้งแต่ช่วงต้นเรื่อง หนังก็จะไม่พยายามยัดเยียดหรือใส่บทพูดให้ตัวละครได้อธิบายให้ผู้ชมเข้าใจ หรือใส่ฉาก flashback เพื่ออธิบายถึงตัวละครตัวนี้ แต่ข้อมูลของ Karla จะถูกคายออกมาแบบอ้อมๆ ในฉากต่างๆที่มีเหตุผลสมควรว่าตัวละครนี้จะต้องถูกพูดถึง

ดังนั้นใน Tinker Tailor Soldier Spy ผู้ชมจะเหมือนผู้สังเกตุการณ์ ที่คอยปะติดปะต่อเรื่องราวที่เกิดขึ้นด้วยตัวเอง (ราวกับการนั่งฟังการสนทนาของนักฟิสิกส์ 2 คน โดยที่คุณไม่เคยเรียนฟิสิกส์มาก่อน แถมพวกเขาก็ไม่หันมาอธิบายศัพท์เฉพาะทางให้ฟัง)

ภายใต้การกำกับของ Tomas Alfredson ที่เล่าเรื่องราวแบบเรื่อยๆ ไม่พยายามเร่งเร้าอารมณ์จนเกินงาม โดยให้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นตัวสร้างความเข้มข้นน่าติดตามด้วยตัวของมันเอง ถือเป็นการ “ให้เกียรติ” เรื่องราวของ le Carre ให้ได้แสดงศักยภาพอย่างที่มันควรจะเป็น และนี่ยังเป็นการขับเน้นถึงประเด็นของเรื่องได้อย่างเต็มที่

สิ่งที่ Alfredson เลือกใช้ในการสร้างอารมณ์อันตึงเครียด ก็คือการสร้างบรรยากาศโดยรวมที่ไม่น่าไว้วางใจ คาดเดาไม่ได้ ผ่านการถ่ายภาพ และการเคลื่อนกล้องที่ชวนอึดอัด

http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=navagan&month=04-2012&date=02&group=2&gblog=100

Academic Quotes - ในที่สาธารณะ

"หากพวกคุณมาเรียนมหาวิทยาลัย แล้วยังคิดอยู่ว่า พุทธศาสนาสอนทุกอย่างไว้หมดแล้ว ก็จงลาออกไปบวชซะ เพราะมหาวิทยาลัยเกิดขึ้นมาเพื่อเป็นปฏิปักษ์กับศาสนา เพื่อปลดปล่อยคนจากศาสนา..." 
By ยุกติ มุกดาวิจิตร

...เวลา quote ประโยคต่างๆมา สิ่งหนึ่งที่มักจะเป็นปัญหาแทบทุกครั้งคือ ผู้ที่รับสารมักจะปฏิเสธหรือไม่เข้าใจหรือไม่แน่ใจในประโยค

...ผมลองคิดๆดูว่าถ้าผมไม่เคยอ่าน/เรียนเรื่องพวกนี้เลย ผมคงจินตนาการไม่ออกถึงโลกในยุคที่มหาวิทยาลัยกำเนิดขึ้นมาด้วยสาเหตุอะไร แล้วมันเกี่ยวข้องเชื่อมโยงกับประเทศเราอย่างไร

...สุดท้ายแล้วผมว่า quote ต่างๆดูจะเป็นมีประโยชน์ก็แต่ในการตอกย้ำหรือให้ไอเดียในกลุ่มคนเฉพาะกลุ่ม มากกว่าบุคคลทั่วไปที่ไม่เคยรับรู้เรื่องราวก่อนที่จะมาถึงประโยคที่ได้quoteไว้เลย เพราะคงมีน้อยคนจริงๆที่สงสัยแล้วตามไปค้นหาคำตอบเชิงลึกจนเข้าใจ

Thai's crisis

"อำนาจที่ทรงพลังได้ตัดสินใจที่จะต่อต้านการถกเถียงอย่างตรงไปตรงมาต่อประเด็นที่ว่า ประชาชนต้องการเห็นประเทศเป็นเช่นใรในศตวรรษสมัยที่ 21 คนไทยไม่ได้รับอนุญาตแม้แต่จะรับรู้ข้อมูลข่าวสารที่เป็นความจริงขั้นพื้นฐานเกี่ยวกับประวัติศาสตร์และการเมืองของพวกเขา


การพูดความจริงถูกทำให้เป็นอาชญากรรมได้อย่างง่ายดาย ประชาชนถูกคาดหวังให้เชื่อชุดข้อมูลแห่งเทพนิยายและตำนานขุนศึกต่างๆ - หรืออย่างน้อยก็ต้องแกล้งทำเป็นว่าพวกเขาเชื่อเรื่องเหล่านั้น - และปิดตาต่อปรากฎการณ์แห่งความรุนแรงที่เกิดขึ้นในประเทศ


ดังนั้นแล้ว ราวกับว่าติดอยู่อยู่ในห้วงแห่งความฝันร้ายที่ไม่อาจตื่น ประเทศไทยเดินอย่างเลื่อนลอยสู่อนาคตที่ทุกผู้คนต่างก็ประจักษ์ว่ามันคือสภาวะอันตรายยิ่ง แต่ก็รู้สึกว่าไร้ซึ่งอำนาจใดใดจะป้องกันไม่ให้มันเกิดขึ้น"


"Powerful forces are determined to strangle any open and honest national debate about what kind of country it should be in the 21st century. Thais are not even permitted to publicly acknowledge some of the most basic realities of their history and politics. Telling the truth has become, quite literally, a crime. People are expected to believe a set of idealized fairy tales and fables — or at least pretend that they do — and to close their eyes to the disaster unfolding in their country.


And so, as if trapped in a traumatic dream from which it is unable to awaken, Thailand wearily stumbles towards a calamity that everyone knows is coming but feels powerless to prevent. "


--Andrew MacGregor Marshall

คันคะเยอ ...ปัญญาชนเกรด A ในประเด็น AEC

Rachasit Kongnumut
คิดอยากจะบอกคนเห่อประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน ไม่ว่าคุณจะไคร่จากการเรียน การส่งเสริมจากสถานศึกษา การสนับสนุนจากหน้าที่การงานของคุณ แต่ที่หลายคนอาจมองข้ามไปนั่นคือ ความไม่พร้อมทั้งหลายทั้งโครงสร้างทางเศรษฐกิจ สังคม การเมือง ซึ่งส่งผลให้ประชาคมอาเซียนเองอาจไม่เป็นไปในทิศทางเดียวกัน ขาดเอกภาพในความร่วมมือ ประวัติศาสตร์ที่ขัดแย้งกัน กฎหมายภายในหลายฉบับที่ไม่เอื้อต่อประชาคมเศรษฐกิจ วัฒนธรรมทางการเมืองที่ไม่เอื้อต่อการพัฒนา ทั้งหมดนี้คือสิ่งที่สมาชิกแห่งประชาคมยังไม่ได้พูดถึงอย่างจริงจัง แล้วทิศทางของประชาคมทางเศรษฐกิจอาเซียนจะไปในทิศทางใด

Dan Pinyoyot M 
ผมกลับคิดตรงข้ามนะบูม ผมเห็นว่าทั้งหมดนี้คือสิ่งที่สมาชิกแห่งประชาคมพูดถึงอย่างจริงจังจนเกร่อ-ซ้ำ-เยอะจนเริ่มเบื่อแล้ว จะว่าไม่พูดถึงอย่างจริงจังก็คงไม่น่าจะใช่ เพราะตอนนี้มีแผนงานรองรับทั้งในระดับอาเซียน พหุ ทวิ และของแต่ละประเทศเองเรียบร้อยแล้ว เหลือแค่แปลงแผนไปสู่การปฏิบัติตามลำดับขั้นตอนและความสำคัญของแต่ละภารกิจให้ครบตามที่วางไว้ แต่ครั้นจะให้ทำทั้งหมดที่ว่าให้เห็นพร้อมกันแบบพรึ๊บหนึ่งทุกมิติในความเป็นจริงคงเป็นไปได้ยาก ก็ต้องค่อยๆปรับค่อยๆเริ่มกันไป มันก็เลยดูเหมือนไม่มีอะไรเคลื่อนไหวมั๊ง อีกอย่างรายละเอียดในเรื่องนี้มันกว้างและกระจัดกระจายจนยากที่จะมองให้เห็นได้ชัดในภาพรวมถ้าไม่ติดตามสื่อหลายๆสำนักให้ครบถ้วนและต่อเนื่องจริงๆ (ซึ่งในเรื่องนี้ก็ได้มีการบรรจุไว้ในแผนของคณะกรรมการประชาสัมพันธ์แห่งชาติแล้วที่มีแผนที่จะจัดทำสื่อให้สังคมไทยได้เห็นความเคลื่อนไหวของอาเซียนในภาพรวม)

ถ้าจะพิจารณาตามประเด็นที่บูมยกมา ผมเห็นว่า"สมาชิกแห่งประชาคม"ไม่น่าจะตาบอดจนมองข้ามเรื่องเหล่านี้ไปนะ อย่างเรื่องเอกภาพในความร่วมมือก็เริ่มเห็นผลชัดมากขึ้น ไม่ใช่ว่าขาดเอกภาพเลยเสียทีเดียว กรณีที่เห็นได้ชัดคือเมื่อไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมาลาวก็ได้ประกาศระงับโครงการสร้างเขื่อนไซยะบุรีอีกรอบ อันเป็นผลมาจากการประสานร่วมมือกันระหว่างไทย กัมพูชา เวียดนาม ทั้งในระดับรัฐและระดับประชาสังคม (เป็นเรื่องใหม่มากที่ภาคประชาสังคมที่มีการจัดตั้งในระดับอาเซียนแล้วร่วมมือกันผลักดันให้การพัฒนาอาเซียนเป็นไปอย่างมีเอกภาพ แต่ก่อนได้แค่ระดับทวิภาคีเอง) หรืออย่างเรื่องประวัติศาสตร์ที่ขัดแย้ง ในส่วนของไทยก็ได้มีการนำเรื่องนี้เข้าสู่ของกระทรวงศึกษาแล้ว ในระยะถัดไปก็น่าจะเริ่มเห็นความคืบหน้าในเรื่องนี้ชัดขึ้นแต่คงต้องใช้เวลา ส่วนเรื่องกฎหมายยิ่งชัดเจนมากว่ามีการแก้หรือออกกฎระเบียบใหม่ให้เอื้อต่อการลงทุนมากขึ้น ฟิลิปินส์เพิ่งแก้กฎหมายแรงงาน พม่าออกกฎหมายพื้นที่เขตเศรษฐกิจพิเศษ ลาวเองก็ปรับกฎหมายให้เปิดกว้างต่อการลงทุนจากกลุ่มประเทศอาเซียนเพื่อให้หลุดออกจากโผ Least developed country ของ UN แล้วก็มีความพยายามอย่างสูงจากอาเซียน(องค์กร)ที่จะเข้าไปช่วยกลุ่ม CLMV ให้มีการปรับกฎหมายให้สอดคล้องเท่าทันกลุ่มประเทศอื่นๆมากขึ้น เพราะฉะนั้น ผมคิดว่าหากจะบอกว่า"ไม่ได้พูดถึงอย่างจริงจัง"ก็คงไม่น่าจะใช่นะ เพราะพูดกันมาเยอะเหมือนจนเริ่มลงมือทำแล้วในระดับหนึ่ง.....ผมคิดว่านะ

Rachasit Kongnumut 
ขอบคุณพี่แดนมาชี้แจงเพิ่มเติมนะครับ ผมเสนอประเด็นนี้โดยมุ่งถึงภาคประชาสังคม ที่กำลังเคลิบเคลิ้มกับความฝันโดยปราศจากการตระหนักรู้ ในแง่ของภาครัฐผมเองก็เข้าใจในสิ่งที่กำลังดำเนินการอยู่ แต่ทั้งนี้การดำเนินการของรัฐก็ไม่ได้ทำให้พลเมืองแห่งรัฐคิดตามไม่ วัฒนธรรมทางการเมืองของประชาชนยังคงยึดติดกับรูปแบบเดิม ที่สำคัญยังหวังพึ่งพาสิ่งใหม่จากผลที่จะเกิดขึ้นเมื่อเป็นประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน ไม่กี่คนเท่านั้นที่ตระหนักในเรื่องเหล่านี้ อาจหมายถึงรัฐ เจ้าหน้าที่ของรัฐ นักวิชาการทั้งหลาย แต่การมองข้ามไปนี้ยังคงอยู่กับพลเมืองแห่งรัฐเป็นส่วนใหญ่ ผมเองมองว่าแม้รัฐจะดำเนินการเรื่องนี้แล้ว อย่างที่พี่แดนชี้แจงมา อันต้องขอขอบคุณในข้อมูลเพิ่มเติมครับ แต่ประชาชนเองยังไม่ได้ให้ความสนใจเลย พฤติกรรมทางการเมืองที่เกิดขึ้น ก็ยากที่จะทำให้นโยบายใดของรัฐประสบความสำเร็จได้ แต่นั่นก็ไม่อาจตอบได้ในเวลานี้ จึงได้กล่าวว่าทิศทางของอาเซียนจะเป็นอย่างไรต่อไป ทั้งนี้แล้วผมมองว่ายังงัยแล้วไม่เพียงแค่รัฐเท่านั้นที่จะดำเนินการให้บรรลุผลสำเร็จได้ จำเป็นต้องให้ประชาชนมีส่วนร่วมด้วย. --- ขอขอบคุณคำชี้แจงจากพี่แดนมากนะครับ ที่ทำให้เห็นว่ารัฐยังให้ความสำคัญกับการปรับปรุงโครงสร้างภายในอยู่ แต่ที่ผมยกมานั้นเป็นการสะท้อนให้เห็นจากคนภายนอกภาครัฐที่ยังไม่รู้ว่ารัฐทำอะไรกันไปบ้าง และพฤติกรรมทางสังคมที่เป็นอยู่เอื้อหรือไม่ต่อการพัฒนา ตลอดจนการเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน

Dan Pinyoyot M 
ผมคิดว่าภาคประชาสังคมยิ่งตระหนักรู้นะบูม...พวกเขาไม่ได้กำลังเคลิ้มกับความฝันแต่กำลังทำจริง!!!

ก่อนอื่นต้องแยกให้ชัดก่อนระหว่าง (1)ประชาชนพลเมืองทั่วไป!!! ที่ยังไม่รู้สึกว่าตนมีส่วนได้ส่วนเสียอะไรกับความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น เช่นคนชั้นกลางในเมืองหรือตามหัวเมือง เค้าก็ดำรงชีวิตอยู่ต่อไปได้โดยไม่มีความจำเป็นต้องตื่นตัวเพราะมันยังไม่กระทบกับชีวิตเขาในตอนนี้...ก็เป็นเรื่องปกติ กับ (2) ภาคประชาสังคมจริงๆ!!! ที่ได้รับผลกระทบหรือเริ่มได้รับจากปัญหาข้ามพรมแดน พวกเขาตื่นตัวกันมากอย่างไม่น่าเชื่อ เขาไปไกลกว่าที่ภาครัฐคิดเสียด้วยซ้ำ

เมื่อต้นเดือนเมษาถ้าจำไม่ผิด ผมไปงานเทศกาลภาพยนต์บินข้ามลวดหนามที่เชียงใหม่ ได้พูดคุยกับคนไร้รัฐ ผู้ลี้ภัย ผู้ได้รับผลกระทบจากโครงการพัฒนาต่างๆภายในรัฐและระหว่างรัฐ พบว่าพวกเขามีการติดต่อสัมพันธ์ แลกเปลี่ยนเรียนรู้ข้อมูล ให้ความช่วยเหลือ ให้เงินทุนสนับสนุนกันอย่างไม่น่าเชื่อ ตัวอย่างเช่น ในขบวนการต่อต้านการสร้างเขื่อนแก่งเสือเต้น ซึ่งเป็นโครงการภายในประเทศไทยแท้ๆ ไม่ได้สร้างผลกระทบไปประเทศอื่นเลย ใครจะไปคิดว่ามันมีการติดต่อเชื่อมประสานระหว่าง"ภาคประชาสังคมของไทย - ลาว - และพม่า" ในการให้คำปรึกษาและร่วมกันขับเคลื่อนผ่านทั้งกลไกของอาเซียนและกลไกของรัฐ ...ใครจะไปนึกว่ามันมีการให้ความช่วยเหลือกันถึงระดับนี้แล้ว เพราะสื่อหลักก็ไม่นำเสนออยู่แล้ว เลยอาจทำให้คิดไปได้ว่ามันไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรเลยในภาคประชาสังคมไทย ทั้งๆที่มันไปไกลแล้ว

หรืออีกตัวอย่างคือกรณีโครงการสร้างเขื่อนบ้านกุ่ม ก็สะท้อนความตื่นตัวของภาคประชาสังคมไทยต่อประเด็นอาเซียนได้เช่นกัน ชาวบ้านในพื้นที่ซึ่งเป็นชาวบ้านธรรมดาที่อาศัยอยู่ตรงเส้นขอบของชายแดนประเทศแท้ๆ ยังสามารถจัดการประชุมภาคประชาสังคมนานาชาติที่หมู่บ้านของตนเองได้ มีทั้งไทย ลาว กัมพูชา เวียดนาม มาเลย์ พม่า จีน เข้ามาล้อมวงพูดคุย คิด แลกเปลี่ยนข้อมูลที่จะร่วมกันปกป้องผลกระทบจากการพัฒนาที่เกิดขึ้นในพื้นที่และในอาเซียน พวกเขาร่วมกันดำเนินการเรียกร้องผ่านกลไกของอาเซียนและของรัฐควบคู่กันไป มันไม่เหมือนสมัยปากมูลอีกต่อไปแล้วที่มานั่งกันบนสันเขื่อนอย่างโดดเดี่ยว

หรืออย่างเมื่อสองเดือนก่อนก็เพิ่งมีการประชุมอาเซียนภาคประชาชน ตัวแทนจากภาคประชาสังคมไทยก็เข้าร่วมด้วย ก็สะท้อนอย่างเด่นชัดว่าเขาตื่นตัวล้ำหน้ารัฐบาล(กัมพูชา)ที่ไม่อยากให้ตื่นตัวเสียด้วยซ้ำ จริงๆน่าจะเรียกว่าการประชุมอาเซียนภาคประชาสังคมมากว่า เพราะตัวแทนที่เข้าร่วมก็เป็นภาคประชาสังคมที่มีการจัดตั้งกันทั้งนั้น แต่ถามว่าประชาชนทั่วไปรู้ไหม ...สื่อกระแสหลักยังไม่นำเสนอเลย มีแค่ในทีวีไทยสั้นๆนิดเดียว

เพราะฉะนั้น ผมขอเห็นต่างจากบูมอีกประเด็นหนึ่งนะ(ซึ่งผมอาจจะผิดก็ได้) ผมเห็นว่า"ภาคประชาสังคม"ตระหนักรู้และตื่นตัวแล้ว แต่ประชาชนทั่วไปยังไม่ตื่น ซึ่งเป็นเรื่องปกติที่ไม่น่าตระหนก และเป็นเรื่องที่เราเองก็ไม่มีสิทธิไปเรียกร้องให้เขาตื่นตัวหรือตระหนักเหมือนเรา ผมคิดว่าเราอาจบอกอาจแนะนำเขาได้แต่ไม่เราไม่มีสิทธิไปเรียกร้อง ตรงกันข้าม ผมคิดว่าสิ่งที่เราควรทำ หากพอจะทำได้ ก็คือการเตรียมข้อมูล ความรู้หรือช่องทางการสนับสนุนต่างๆให้เพรียบพร้อมหากวันหนึ่งเขา(ประชาชน)ต้องการที่จะรู้หรือตระหนักขึ้นมา เพราะการเรียกร้องต่อประชาชนในลักษณะนี้(ให้ตระหนัก)มันเหมือนการเรียกร้องให้คนเงินเดือนสามพันกว่าบาทซึ่งไม่เคยเสียภาษีมาก่อนเลยให้มาตระหนักเรื่องการเสียภาษีอ่ะ ผมว่าเกินกว่าร้อยละ90ของคนทั่วไปจะเริ่มศึกษาความรู้ที่เกี่ยวกับเรื่องการเสียภาษีก็ต่อเมื่อเขาเองต้องเสียภาษี

ส่วนเรื่อง "การดำเนินการของรัฐก็ไม่ได้ทำให้พลเมืองแห่งรัฐคิดตาม" ผมคิดว่ามันหมดสมัยแล้วนะที่รัฐจะทำให้คนคิดตามได้ ยิ่งคิดตามในเรื่องลอยๆที่ยังไม่ได้กระทบกับชีวิตเขามันเป็นไปไม่ได้หรอก รัฐจะไปบังคับให้คนคิดตามได้ไงถ้ามันไม่กระทบความเป็นอยู่ของพวกเขาจริงๆ (อย่างที่เพิ่งได้ยินได้อ่านกันไปจากอาจารย์ธเนศ) และการจะเรียกร้องให้คนทำมาหาเช้ากินค่ำที่ไม่ได้ทำเรื่องที่เกี่ยวข้องกับอาเซียน เช่นขายเต้าส่วน หรือ ขายอาหารเสริม หรือเป็นเสมียน มานั่งให้ความตระหนักความใส่ใจก็ดูเหมือนจะเป็นยูโทเปียเกินไปนะผมว่า

ผมคิดว่า...วันหนึ่งถ้ามันมาใกล้ตัวเขา เขาจะตื่นตัวเอง อีกตัวอย่างหนึ่งที่เป็นรูปธรรมคือ กรณี จ.กาญจนบุรี ที่ตื่นกันทั้งเมืองแล้วตอนนี้ แล้วก็เกิดการมีส่วนร่วมอย่างมากจากภาคประชาชนและหอการค้า คนกาญฯแต่ก่อนก็เหมือนคนกรุงฯ ไม่ได้สนใจอะไรเพราะมันไม่กระทบกับเขา แต่ว่าหนึ่งที่มันกระทบ แล้วเขารู้ว่ามันมีทั้งที่จะได้ประโยชน์และเสียประโยชน์ เขาก็ตื่นขึ้นมา ตื่นแบบแซงหน้าภาครัฐด้วย หอการค้าดำเนินการเองโดยไม่รอรัฐแล้ว จัดสัมมนาทางวิชาการเอง จัดเดินทางไปศึกษาดูงานเอง ถึงเวลานั้นประชาชนก็อยากรู้ข้อมูลเหมือนกัน เขา(ประชาชน)ก็เข้าร่วมอย่างคับคั่งเอง ผมจึงคิดว่าที่บูมบอกว่าการที่ "ประชาชนเองยังไม่ได้ให้ความสนใจเลย พฤติกรรมทางการเมืองที่เกิดขึ้น ก็ยากที่จะทำให้นโยบายใดของรัฐประสบความสำเร็จได้" มันจึงดูตีคลุมไป

...อ้อ!! มีนโยบายหนึ่งที่ครั้งหนึ่งประชาชนไม่ได้ให้ความสนใจแล้วรัฐดำเนินการสำเร็จเสร็จสิ้นและได้ผลกำไรแล้วก็เช่น แม่เมาะกับมาบตาพุดไง บางนโยบายหากประชาชนไม่สนใจยิ่งสำเร็จง่าย โดยเฉพาะนโยบายจาก AEC ที่บูมพูดถึง (แต่ถ้าเป็น ASCC ผมเห็นด้วยว่า"ยากที่จะทำให้นโยบายใดของรัฐประสบความสำเร็จได้"แน่)

Rachasit Kongnumut 
ดีดีครับ ผมเห็นด้วยครับกับการชี้แจงที่บอกว่าภาคประชาสังคมตื่นตัวแล้ว และพี่แดนเองแยกประเด็นมาให้ผมเห็นจุดตัดอะไรบางอย่างที่ผมยังไม่ได้มอง คือ ประชาชนทั่วไป ซึ่งในส่วนของผมนั้นก็หมายถึงพลเมือง อันที่จริงคนเหล่านี้คือคนที่จะได้รับสิทธิได้เท่ากับคนอื่น ใช่ที่ว่าเราไม่ต้องไปปลุกให้เขาตื่น มันอาจไม่จำเป็นในหลายประการซึ่งวันนี้เขาอาจไม่ได้เป็นรับประโยชน์โดยตรง (เป็นการส่วนตัว เช่นการเสียภาษี) แต่ผมว่ายังคงมีประโยชน์ส่วนรวมอันเป็นประโยชน์ที่เขาจะได้รับอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ทั้งนี้การที่เขาเพิกเฉยหรือสนใจกับความเป็นประชาคมอาเซียนมากแค่ไหนนั้น ย่อมเป็นเรื่องยากที่จะทำให้เขาเข้าใจได้ทั้งหมด เมื่อเป็นเช่นนี้หลายคนหรือโดยทั่วไป จึงให้ความสนใจกับประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนเพียงมิติเดียว คือ ในทางเศรษฐกิจ โดยเฉพาะประเด็นเรื่องแรงงาน ฯลฯ สำหรับผมแล้ว การจะเป็นประชาคมเศรษฐกิจที่ดีนั้น จะต้องให้ความสำคัญกับด้านอื่นด้วย วันนี้ประชาชนทั่วไปยังไม่ให้ความสำคัญกับวัฒนธรรมทางการเมืองที่ยังขัดแย้งต่อระบบบางอย่างอยู่ และเป็นสิ่งที่ผมมองว่าแค่ระเบียบราชการ การแก้ไขรัฐธรรมนูญ การวางแผนงานของรัฐ ตลอดจนกฎหมายทั่วไปเอง ก็ไม่อาจทำให้พลเมืองมีวัฒนธรรมทางการเมืองที่ดีได้ ต้องมาจากการกล่อมเกลาทางสังคม ซึ่งต้องอาศัยการตระหนักรู้และพัฒนาตนไปสู่พฤติกรรมทางการเมืองที่ดี และนี่จะเป็นประโยชน์ต่ออาเซียน นี่คือเหตุผลว่าทำไมผมจึงมองในมิติที่ต่างจากพี่แดน ซึ่งให้ความสำคัญกับคนมากกว่าระบบ --- ขอบคุณนะพี่แดน อยากให้ถกเถียงกันเปิดมุมมองดี 555