“ความเจ็บปวดและความสิ้นหวัง ย่อมทำให้เรารู้สึกยากลำบากที่จะก้าวเท้าเดินอีกครั้งหนึ่ง ทั้งนี้ เพราะการรับรู้ถึงความเป็นจริง ย่อมทำให้เราสัมผัสได้ถึงความหนักอึ้งของชีวิตที่หนักเสียจนเราจะทนแบกรับไหว ...ความคึกคักแจ่มใสอันเกิดแต่การได้เดินทางไปในพรมแดนแห่งความศรัทธา อาจปลอบประโลมจิตใจเราได้ก็จริง ทว่า นั่นก็นำไปสู่การมีชีวิตที่เบาโหวงและห่างเหินจากความจริงที่อยู่ตรงหน้า ...จุดหมายปลายทางที่คิดว่ามี อาจกลายเป็นแต่เพียงภาพฝัน ...กว่าจะตระหนักได้ ก็ต้องกลับไปตั้งต้นและเริ่มก้าวเท้าใหม่อีกครั้ง”
(บันทึกส่วนตัว Wasan Luangprapat : “From Despair to Where”, Sunday, February, 2003.)
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
+colour.jpg)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น