เช้าของวันที่12พฤษภา ขยับเปลือกตาขึ้นมาหาแสงสุริยา "หายไปไหน มันหายไปไหน!!"
เสียงฝนโปรยพรำๆลงบนยอดหญ้า สูดกลิ่นไอดิน คละคลุ้งด้วยไอน้ำฟ้า ...ชื่นใจ
เสียงฝนโปรยพรำๆลงบนยอดหญ้า สูดกลิ่นไอดิน คละคลุ้งด้วยไอน้ำฟ้า ...ชื่นใจ
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
+colour.jpg)
1 ความคิดเห็น:
กลิ่นไอดิน และเสียงซัดสาดกระทบทั่งบนหลังคา
สัญญาณการกลับมาของวสันตฤดู
ยังไม่ทันย่างเข้าเดือนหก ฝนก็ตกพรำ ๆ กันดื้อ ๆ
เห็นทีปีนี้น้ำท่า จะเกินสมบูรณ์เสียอีกด้วยซ้ำ
นอกจากกบ และชาวนาจะมีใครไหมนะที่ชื่นชมและเริงรื่นกับการมาถึงของพระพิรุณ ถ้าจะมีที่นึกออกล่ะก็ แถว ๆ hi5 มีอยู่คนนึงละ ที่ชอบนักกับการซุกตัวใต้ผ้าห่มในวันฝนพรำพร้อมลำนำแห่งเพลงรักเบา ๆ ...คนเดียว
แสดงความคิดเห็น