วันว่างและงานบอล

หลังจากดองเค็มฟิล์มม้วนนี้มาเนสียนานแสนร่วมสี่เดือนกว่า ตั้งแต่มกรายันเมษา ในที่สุดก็ได้ฤกษ์ได้ชัยออกไปไถให้มันสิ้นม้วนม้วยมรณากันเสียที 

เริ่มกันที่รูปสุดท้ายก่อนแล้วกัน เหตุมันเกิดเนื่องจากกระแสความร้อนที่แผ่ซ่านซาบเข้าถึงขั้วหัวนม ในระหว่างที่กำลังจะตัดสินใจกลับเพราะทานทานความร้อนไม่ได้อีกต่อไปก็พลันเหลือบไปเห็นป้ายชายหนุ่มหญิงสาวกำลังอาบน้ำร่วมท่อ แต่เห๋ย!!  ไฉนมันถึงมีงานอาร์ตๆ ของคนอื่นเข้ามาร่วมด้วย กลายเปนการผสมผสานอย่างลงตัวของความเปน formal และ informal หรือระหว่าง official กับ unofficial แต่ใน"ความเปนระหว่าง" สัญญะที่ปรากฏกลับเปนuniversal ที่ทุกคนรับรู้ว่ามันคือ street art ยิ่งไปกว่านั้นมันเปนstreet art ที่ได้รับอิทธิพลมาจากกระแสglobalizationท่ามกลางการเคลื่อนตัวของทั้งทุนมนุษย์และทุนทางการเงิน ไม่ปรากฏเฉพาะเพียงป้าย หากสังเกตให้ดีรอบตัวคุณ รอบๆสวนและตลาดนัดจตุจักร ล้วนหลีกไม่พ้นอิทธิพลเช่นที่ปรากฎในป้ายนี้ทั้งสิ้น

รูปถัดไป ผมเห็นคฑาชายคนนี้นั่งหลบลมร้อนรับไอเย็นๆริมสระน้ำในสวนจตุจักร ถ้าจะให้ผมส่งประกวดวิธีการแก้ไขปัญหาอากาศร้อนเปนเบื้องต้น ผมว่าพี่คนนี้แกอัฉริยะที่สุดแล้ว ซึ่งผมพบว่ามันจริง!! เพราะหลังจากเดินผ่านสวนเข้าไปในตลาดผมก้อพบว่าทั้งคนไทยหัวดำ ฝรั่งหัวแดง และเด็กแว้นหัวทองเดินถอดเสื้อไม่ก้อใส่เสื้อผ้าแหว่งๆแว้นๆเต็มไปหมด คงไม่ค่อยมีใครจะมานั่งบ้าใส่เสื้อแขนยาวอยู่กลางจตุจักร ยกเว้นก้อแต่คนที่ต้องอยู่กลางแสงแดดจัดจ้านโดยตรงตลอดเวลาก้อเท่านั้นเอง 

หลังจากตัดสินใจเข้าไปทำการพูดคุยกับแกสักหน่อย ผมก้อได้พบประกายแห่งความเปนซุบเปอร์สตาร์ในตัวของแก ระหว่างผมเข้าไปพูดคุย แกก้อหยิบยาเส้นออกมาพันกับกระดาษแล้วม้วนมันเปนแท่งอย่างชำนิชำนาญ   กลักไม้ขีดถูกล้วงออกมาจากส่วนใดส่วนหนึ่งในร่างกายของแก    ไม่มีใครทราบได้ว่ามันออกมาจากส่วนใด    แสงไฟประกาบพรึ่บ!    กลิ่นควันคลุ้งเคล้า    ดูออกรสออกชาต    แกค่อยๆละเมียดควันเข้าปอดอย่างพิถีพิถัน  ทุกขั้นตอนดูมีสุนทรีย์อยู่ภายใน หาใช่เพียงการปั๊มลมควันเข้าออกปอดเยี่ยงสามัญชนทั่วไป

ผมแอบมองท่วงท่าในการลิ้มรสละมุนของยาเส้นยาพิถีพิถัน  ทันใด้นั้น ปรากฎภาพขึ้นในหัวผม  ในชีวิตของคนเราย่อมมีภาพเกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่างที่มันสร้างผลกระทบในทางจิตใจให้แก่ตัวคุณเสมอ อาจเปนภาพงานประติมากรรม ที่เมื่อคุณเห็นปึ๊ปคุณรู้สึกได้ถึงพลังที่อยู่ภายในของมัน และเมื่อผมเห็นบุรุษท่านนี้กำลังละเมียดยาเส้นมันทำให้ผมเกิดภาพซ้อนภาพ เปนภาพตัวแทน(re-presentation)ของHugh Jackmanกำลังละเมียดยาเส้นอย่างละเมียดละไมในภาพยนต์เรื่องAustralia

ถัดมา รูปนี้เกิดขึ้นโดยบังเอิญระหว่างที่ผมกำลังแพนกล้องไปทางธนาคารทหารไทย แต่ทันใดนั้นไอ้เจ้านกพิราบมันก้อกระพือปีกขึ้นแล้วโฉบผ่านหน้ากล้องมาพอดี ผมเลยรีบตัดสินใจ ลั่นชัตเตอร์ เลยได้รูปออกมาเช่นนี้แล

รูปนี้ผมขอให้ชื่อว่า "วันว่าง" คือยังงี้ ตลอดช่วงซัมเมอร์ที่ผ่านมาผมเกือบออกอาการจิตประสาทเพราะทนกับสภาพความร้อนไม่ไหว มีวันหนึ่งถึงขนาดจิตตกจนร้องไห้มาแล้ว ผมก้อมานั่งทบทวน "กูเปนอาไรของกูว๊ะ!!" จนมาได้คำตอบเมื่อเรียกสติกลับคืนมาได้ว่า "กูร้อน! มันเปนเพราะอากาศร้อนนั่นเอง" และเมื่อผมได้มาเห็นผู้คนนั่งพักกินข้าว หนุนตักกันใต้ร่มไม้ เอนอิงอ่านข่าวสารบ้านเมือง มนทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองนี่ช่างบ้องตื้นจิงๆ กับอีแค่การหาทางแก้ปัญหาอากาศร้อนแค่นี้ยังทำไม่ได้ แล้วมึงจะไปทำอะไรกินว๊า ดูอย่างพี่Hugh Jackman JJ. ที่กำลังนั่งทอดกายปล่อยอารมณือยู่ริมบึงน้ำ แกยังรู้จักวิธีการแก้ปัญหาเปนเบื้องต้นของแกเลย ไม่ว่าจะเปนหาเสื้อผ้าที่สวมใส่สบาย บางเบา อากาศถ่ายเทได้ดี การนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ริมน้ำก้อช่วยได้เยอะ ไอเย็นจากผืนน้ำ และออกซิเจนบริสุทธิ์ ของเหล่านี้ไม่ต้องเสียตังค์สักบาท ...ทำไมกูคิดไม่ได้ว๊าาา??

ที่เหลือตอนต้นฟิล์มก้อจะเปนรูปตอนไปงานบอลประเพณีจุฬา-ธรรมศาสตร์ โดยที่ครึ่งกลางของม้วนฟิล์มสูญเสียรูปไปเพราะอีตัวกรอฟิล์มมันโชว์ว่า

"กูกรอหมดแล้วน้าา...มึงเอาฟิล์มออกได้เลย" 

ทีนี้พอเราเปิดมา แม่งหราเลย ฟิล์มคาอยู่เต็มๆ แต่โชคดีที่มันดันเปนครึ่งกลาง หัวกับท้ายเลยรอดมาได้ 

ตัดใจ!!...เอาไปให้พี่ที่ร้านซ่อมกล้องตรงข้ามเซ็นฯลาดฯเค้าเช็ค

"มันน่าจะเปนที่ตรงมอเตอร์ง่ะไอ้น้อง ลองฟังเสียงดูจิ...งึ?" 

ว่าแล้วแกก้อคืนกล้องมาให้ผม 

"เจองี้ผมแม่งเซ็งว๊าา...เปลี่ยนมอเตอร์เท่าไหร่ว๊าเพ่??"

ผมถามด้วยความฉงน - "ร่วมๆสองพันได้ง่ะไอ้น้อง...ฮึๆๆ!!"

"งั้นไว้โอกาสหน้าแล้วกันเพ่...พอดีรีบ!! เหอๆ"

เก๊กนี้ท่าเดียวไอ้ฟริ้นจับกล้องล่อไปห้าช็อต โอ้วพระเจ้า!! พอล้างออกมาปั๊ป ปรากฏมีรูปใช่ได้แค่รูปเดียว "กรรมเจงๆ...ฟริ้นส์เอ้ยยย!!"

ศึกปะทะแข้งปีนี้ระหว่างศิษย์สามย่านเจอโก๋ท่าพระจันทร์ ผลปรากฏ โก๋ท่าพระจันทร์ชนะไปสอง-ศูนย์ขาดแล้วสบายแฮ นะเค้อบบบบบ....

ไม่น่าเชื่อจริงๆว่ารูปนี้จะออกมาได้ อยากบอกว่าความเร็วชัตเตอร์ต่ำมั่กๆ ชาวบ้านชาวช่องเค้าใช้แฟลชยิงกัน ชวับส์ๆ!! กูจนจัด แฟลชก้อไม่มี ขาตั้งกล้องก้อเจ๊ง เลยไม่มีใช่ แ สงก้อน้อยเหลื๊ออเกิน แต่อีพี่ตุนนี่ซิ เค้าอยากได้ เอาว๊ะ...จัดไป!!  ผลออกมา......"แม่งเสือกได้เว้ย ฟลุ๊กโคตร เปนบุญของพี่ตุนแท้ๆ!!" ใครมาเจอะมาเจอรูปนี้ก้อขอให้ช่วยกันอนุโมทนาแกพี่ตุนแกด้วยแล้วกัน ............สาาาาาาธุ!!!